چگونه با رعایت فاصله کاشت مناسب و آبیاری کافی در کشت انبه محصولی با کیفیت تولید نماییم؟

چگونه با رعایت فاصله کاشت مناسب و آبیاری کافی در کشت انبه محصولی با کیفیت تولید نماییم؟

بارندگی

انبه نسبت به خشکی بسیار مقاوم است و همچنین شرایط غرقابی را می تواند تحمل نماید. پراکنش بارندگی بیش از میزان آن در گلدهی و میوه نشینی انبه مؤثر است. یک دوره خشک یا مؤثر تر از آن یک دوره سرما قبل از گلدهی جهت تولید انبه مطلوب لازم می باشد، زیرا چنین شرایطی گلدهی را تحریک می نماید. در مناطق گرمسیری پر باران تولید محصول انبه اندک، ولی رشد رویشی گیاه زیاد است. گل ها در شرایط مرطوب نسبت به بیماری بسیار حساس هستند. در طول دوره اولیه تکامل میوه انبه، زمانی که تقسیم سلولی رخ می دهد باید آبیاری مرتبا انجام شود تا از استرس آبی جلوگیری گردد. بیشتر ارقام انبه در مناطق با بارندگی معادل ۱۳۵-۷۵ سانتی متر در سال و دارای تابستان های خشک رشد می کنند. درخت انبه به منظور تولید محصول کافی و با کیفیت مطلوب نیاز به هوای خشک و آفتابی در فصل گلدهی و رسیدن میوه دارد. وقوع بارندگی در فصل گلدهی مشکلات زیر را ایجاد می کند:

– اختلال در کار حشرات گرده افشان و در نتیجه کاهش میزان تلقیح گل ها و تشکیل میوه

– ایجاد شرایط مناسب جهت رشد و نمو عوامل بیماری زا به ویژه قارچ عامل سفیدک پودری و آفاتی نظیر زنجرک های انبه

– عدم رویش لوله گرده و کاهش میزان تلقیح گل ها

– یکی از مشکلات مهم کشت انبه در ایران این است که فصل گلدهی درختان انبه (بهمن لغایت فروردین ماه) مصادف با زمان ریزش نزولات آسمانی است و ریزش رگبارهای شدید در این فصل باعث کاهش شدید محصول به علل ذکر شده می گردد.

آبیاری

به طور کلی، نهال های جوان انبه به ۳۰-۲۰ لیتر آب در هر ۴ تا ۵ روز در ۳-۲ ماه نخست استقرار گیاه نیاز دارند. برای بقیه ایام در سال اول، مقدار آب آبیاری ممکن است به ۴۰ الی ۵۰ لیتر در ۷ تا ۱۰ روز افزایش یابد.

در طول سال دوم مقدار آبیاری تا حدود ۱۰۰ الی ۱۵۰ لیتر در هر ۱۰ روز افزایش می یابد. آبیاری بیشتر در طول دوره خشک سال ممکن است لازم باشد. در سال سوم ۳۰۰-۲۰۰ لیتر برای هر درخت در هر ۱۵ روز یک بار کافی می باشد. میزان آبیاری را با توجه به شرایط خاک و میزان و طول دوره بارندگی می توان کم یا زیاد و دور آبیاری را کوتاه یا بلند نمود. درختان پیوند شده پس از ۴ تا ۵ سال شروع به تولید میوه می کنند. برای درختان بارده، مخصوصا در مناطق گرمسیری، داشتن یک دوره خشکی ۴-۳ ماهه قبل از گلدهی برای تولید قابل اطمینان مطلوب است. این ویژگی در مناطقی که دوره گلدهی با یک دوره خشک طبیعی مصادف شود، تأمین می گردد. در مناطق خشک، آبیاری پس از ظهور گل آذین ها و آغاز میوه نشینی و در طول ۶-۴ هفته اول رشد و نمو میوه یعنی زمانی که تقسیم سلولی بسیار سریع است مطلوب می باشد. درختان ۴ ساله ممکن است حدود ۵۰۰-۴۰۰ لیتر آب برای هر درخت هر دو هفته یک بار نیاز داشته باشند. به محض اینکه میووه ها به مرحله بلوغ رسیدند آبیاری بایستی کاملا قطع گردد. زیرا شرایط خشک برای تجمع قند بیشتر مطلوب است. آبیاری سنگین، پس از برداشت محصول جهت تحریک رشد رویشی جدید از سر گرفته می شود. در مناطق گرمسیری  دارای باران های موسمی، پایان برداشت میوه با فصل بارندگی توأم می گردد، لذا معمولا نیازی به انجام عملیات آبیاری نمی باشد. در باغ های جدید در مناطق نیمه گرمسیری، آبیاری موضعی به کار می رود. انتخاب وسایل آبیاری و مدیریت آن باید بر اساس ظرفیت و توانایی انتقال آب و توانایی اقتصادی صورت پذیرد.

فاصله کاشت و تراکم

فاصله کاشت و تراکم تحت تأثیر فاکتورهایی نظیر اقلیم، نوع خاک و عمق آن، انواع پایه و پیوندک، رفتار ریشه و اندازه نهایی درخت، عملیات زراعی (عملیات کنترل اندازه درخت، روش های تغذیه و آبیاری، میزان، زمان و فاصله آبیاری و کوددهی)، تکنولوژی موجود و نوع وسایل و ادوات مورد استفاده توسط انبه کاران قرار دارد. هزینه زمین، آب، سیستم آبیاری و نگهداری باغ نشان می دهد که چه نوع ارقامی باید کشت شوند و چگونه باید مدیریت گردند.

در استرالیا فاصله کاشت رقم کنسینگتون پراید ۱۰×۱۰ یا ۱۲×۱۲ متر (۱۰۰ یا ۶۹ درخت در هکتار) می باشد. درختان این رقم ارتفاعشان به ۶ متر یا بیش از آن و قطر سایه انداز آن ها به حدود ۱۰ متر می رسد. در سال های اخیر فاصله کاشت کاهش و اندازه سایه انداز گیاه کنترل شده است. اکثریت درختان با فاصله ۶ متر روی ردیف ها و ۱۲ متر بین ردیف ها (۱۳۹ درخت در هکتار) یا با فاصله ۹×۶ متر (۱۸۵ درخت در هکتار) کشت می شوند.

یک پیام بگذارید
پست الکترونیک شما منتشر نمی شود
تمام فیلدهای ستاره دار می بایست پر شوند *

× عضویت در گروه تلگرام کشاورزی پادیاب