آبیاری گوجه فرنگی یکی از مهمترین فاکتورهایی است که هر پرورش دهنده گوجه چه در سطح خانگی و چه در سطح تجاری باید به آن اهمیت دهد. در این نوشتار سعی شده که انواع روش ها و نکات مهم آبیاری گوجه فرنگی بررسی و بحث شود. این نوشتار گزیده ای از کتاب گوجه فرنگی نوشته بهنامیان و همکاران است. پرورش گوجه فرنگی در فصل خشک یا در مناطقی با دوره های به نسبت درازمدت بدون بارندگی در فصل رشد ممکن است محدودیتی را برای رشد منظم گیاه و نمو میوه ایجاد نماید. بنابراین، استفاده از آبیاری تکمیلی برای دستیابی به بیشینه عملکرد ضروری است

آبیاری گوجه فرنگی

برای حفظ رطوبت خاک و به طورکلی محافظت خاک از محیط اطراف از خاکپوش یا همان مالچ استفاده می شود. بنابراین برای اینکه بتوان گیاه گوجه فرنگی را به صورت کنترل شده تر و با کیفیت بهتری پرورش داد می توان از خاکپوش ها استفاده نمود. در این نوشتار این موضوع به صورت کامل بحث شده است.

تاثیرات انواع خاکپوش در گوجه فرنگی

هر گیاه برای رشد و میوه دهی نیازمند مواد معدنی مختلفی است. از جمله مواد معدنی مهم مورد نیاز گوجه فرنگی عانصری مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم است که در کودهای تجاری با نام NPK شهرت دارند. اما استفاده درست و به میزان از این کودها دارای اهمیت فراوانی است. در این نوشتار سعی شده که نسبتهای درست و تاثیرات این مواد بر روی گیاه گوجه فرنگی بررسی شود.

مواد معدنی موثر در رشد گوجه فرنگی

گوجه فرنگی گیاهی روز خنثی و محصول فصل گرم است که به ۱۲۰-۹۰ روز شرایط بدون یخبندان با میانگین دمای بالای ۱۶°C نیاز دارد. رشد رویشی این گیاه در دمای ۱۲°C محدود شده و تداوم دوره های دمایی سرد منجر به بروز آسیب سرمایی می شود. برای رشد رویشی، گلدهی و گسترش رنگ میوه، دماهای روزانه ۲۵- ۳۰°C و شبانه ۱۶ - ۲۰°C بهینه می باشد.

کشت گوجه فرنگی

مهمترین عوامل محیطی موثر در رشد گیاهان عبارتند از محیط کشت ریشه، که آب و مواد غذایی را در اختیار گیاه قرار میدهد و همچنین آن را پا برجا نگه میدارد ، انرژی تابشی، که به گیاه نور و گرما می رساند و هوا که اکسیژن، گاز دی اکسید کربن و اندکی از نیتروژن مورد نیاز گیاه را فراهم می سازد.

پیوند زدن عبارت است از متصل کردن دو قسمت گیاهی مانند ساقه به ریشه، یا دو ساقه مختلف به یکدیگر، به صورتی که آن دو قسمت، با باززایی در محل اتصال، با هم یکی شده، به عنوان گیاهی جداگانه، به رشد ادامه دهند. قسمتی که در بالای پیوندگاه (محل پیوند) قرار می گیرد، پیوندک و قسمت زیرین که ریشه را تشکیل میدهد، پایه خوانده می شود.

آموزش انواع روش های پیوند زدن

قلمه بخشی از ساقه، برگ یا ریشه است که از گیاه مادری جدا شده و در شرایط مناسب برای ریشه زایی قرار می گیرد. معمولترین نوع قلمه ها، قلمه ساقه است که در آن، قسمتی از ساقه را که دارای جوانه جانبی یا انتهایی است از گیاه مادری جدا شده، برای ریشه زایی در محیطی مناسب قرار داده میشود تا پس از تولید ریشه، به صورت گیاهی جداگانه رشد کند.

آموزش قلمه زدن

به طور کلی، پیرایش و هرس عبارت از دادن شکلی ویژه به نهال جوان و مناسب ساختن آن برای منظورهای معین می باشد. از جمله این منظورها می توان باز کردن میانه شاخساره برای ورود نور بیشتر تنظیم ارتفاع و پراکندگی افقی درخت، تقویت شاخه های اصلی و بالا بردن قدرت تحمل آن ها نسبت به فشار ناشی از وزن میوه و برف و یخ زمستانه، بالا بردن پایداری در برابر باد، دادن شکل ویژه به گیاه جهت حاشیه سازی، آلاچیق سازی و غیره را نام برد

مهمترین شکل های هرس و پیرایش درختان

هرس کردن یکی از کارهای مهم باغبانی است که از حدود سه هزار سال پیش شناخته شده و مورد استفاده قرار می گرفته است. بیشتر گیاهان باغبانی ، به ویژه چند ساله های چوبی ، چنانچه در شرایط محیطی مناسب قرار داشته باشند ، بدون اینکه انسان رشد و نمو آن ها را کنترل کند، ممکن است پس از چند سال به درختان و یا درختچه هایی با شاخساره متراکم تبدیل شوند. چنین گیاهانی، چه از نظر میزان و کیفیت باروری و چه از نظر شکل ظاهری مطلوب نخواهند بود، زیرا شاخه ها، مزاحم رشد همدیگر شده و دچار پیچیدگی و خمیدگی می شوند.

بادمجان برای رشد نیاز به فضای زیادی دارد ولی میتوانید آنها را در محفظه پرورش دهید تا زمانی که گلدانی تهیه کنید که به اندازه ی کافی بزرگ باشد. از آنجاییکه بادمجان در خاک گرم به بار مینشیند مقدار زیاد نور آفتاب بادمجان را سرحال نگاه میدارد. شما باید خاک را همیشه مرطوب، و نه غرقه در آب، نگاه دارید و آن را با کود و مواد آلی به خوبی تقویت کنید.

چگونه بادمجان را در گلدان پرورش دهیم
× عضویت در گروه تلگرام کشاورزی پادیاب